นี่แหละประเทศไทย

เมื่อวานอาทิตย์ไปรับพี่ก้อยที่สนามบินสุวรรณภูมิ แต่เนื่องด้วยเหตุบางประการ(คือกรูอยากสวยก่อนไปรับพี่สาวอ่ะ เลยไปทำผม แล้วแมร่งคนเยอะโครตๆ) กว่าจะเสร็จบ่ายสอง ซึ่งเครื่องลงบ่ายสามสี่สิบห้า ก็ให้ท่านพ่อบึ่งรถไปส่งที่ดอนเมือง เพราะคาดว่าจะมีทราสเฟอ จากดอนเมืองไปยังสุวรรณภูมิเลย พอไปถึงก็ถามเจ้าหน้าที่ เค้าก้บอกว่ามีรถครับ แล้วชี้ไปยังรถเมล์สีส้มสาย 555 เราก็เอาว่ะ ไม่มีทางเลือกนี่หว่า ไปก็ได้...

นั่งรอ....สิบนาที.....รถยังไม่ออก
สามสิบนาที......รถก็ยังไม่ออก

คนในรถเริ่มกระสับกระส่าย มีลุงคนนึงทนไม่ไหว ลุกไปถามเจ้าหน้าที่ แล้วสักพักแกก็มายกกระเป๋าลงไป...เราก็สงสัย เพราะว่าป้ายเขียนว่ารถออกทุกครึ่งชม.แต่กรูรอมาครึ่ง ชม แล้วนะ ทำไมไม่ออกว่ะ พวกฝรั่งซึ่งเป็นแปดสิบเปอร์เซนต์ของคนบนรถ ก็เดินขึ้นเดินลง แอบเห็นมีคนนึงไปถามเจ้าหน้าที่แต่แมร่งงงงงงง เชื่อไหม เค้าเอาคนที่พูดภาษาปะกิตไม่ได้มาเป็นคนทำหน้าที่นี้ ไม่รู้คิดได้ไง ในเมื่อเจ้าหน้าที่นี้น่าจะพอรู้ภาษาบ้าง เพราะคนที่จะมาใช้บริการตรงนี้เกือบร้อยเปอร์เซนต์ต้องเป็นฝรั่งอยู่แล้วอ่ะ

เราโมโห แบบ โมโห มากๆเลยนะ ไม่ใช่เพราะว่าเรารีบ แต่เค้าทำอย่างนี้เราว่ามันไม่ถูก นี่ไม่ใช่รถเมล์ธรรมดาที่อยากจะออกเมื่อไหร่ก็ได้ จะมารอคนเต็มก่อนแล้วค่อยออกเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อคุณบอกว่าจะออกทุกครึ่ง ชม. มันก็ควรจะเป็นอย่างนั่นสิ ไม่งั้นคนเค้าก็ตกเครื่องกันหมด....ทำอะไรไม่มีการเตรียมพร้อมเลยจริงๆ นี่แหละ ประเทศไทย ถึงไม่เจริญกะเค้าสักทีนึง ขนาดว่าเราเป็นคนไทยนะ เรายังพอจะรู้ถามได้ว่าจะออกรถเมื่อๆหร่ยังไง แต่คนต่างชาติล่ะ เค้าจะรู้สึกยังไง อารมณ์ถูกลอยแพมากๆ ให้ขึ้นมานั่งบนรถ ไม่มีคนขับไม่มีกระเป๋ารถ....?????

ผ่านไป ชม.กว่าๆ....ย้ำ ชม.กว่า รถถึงเพิ่งออก เชื่อเค้าเลยไหม กว่าจะออกก็สามโมงกว่าอ่ะ ไปถึงสี่โมงเกือบครึ่ง แต่พี่ก้อยก็ยังไม่ออกหรอกนะ เพราะว่าต้องผ่าน ตม แล้วยังต้องเอากระเป๋าอีก แต่ไม่ว่าจะยังไงก็เถอะ เราไม่ชอบเลยที่เป็นอย่างนี้

ปกติไม่ค่อยชอบบ่นเรื่องแบบนี้เท่าไหร่ มีความรู้สึกว่าถ้ามาอ่านนะ มันจะเกิดอารมณ์ฉุนขึ้นมาอีก แต่อดไม่ไหวจริงๆ ต้องหาที่ระบายอย่างแรง!!!