อนาคต

เราไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าสิ่งที่ตัดสินใจยากที่สุดคือการเลือกทางเดินชีวิตของเราเอง ตอนเรียนจบ ม.ปลายเราเคยคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่ยากแล้วนะ กับการเลือกที่จะเรียนต่อทางไหน แต่นั่นก็ยังเป็นทางเดียวคือยังไงก็ต้องเรียนแต่จะเรียนทางไหนเท่านั้น ตอนนี้สิ....จะเรียนหรือทำงาน ถ้าเรียนจะเรียนอะไร เรียนที่ไหน ถ้าจะทำงานจะทำอะไร เราไม่เคยรู้ตัวเลยนะว่าเราชอบอะไรหรืออยากทำอะไร เพราะชีวิตเราเหมือนมีสิ่งที่มากำหนดไว้ ใครจะว่าชีวิตเรา เราต้องขีดกำหนดมันเอง เราขอเถียงว่าไม่จริง เพราะคนอย่างเราไม่เคยมีความเชื่อมั่นในตัวเองเลย เราไม่เคยกล้าที่จะตัดสินใจกับเรื่องในชีวิตของตัวเองเลยสักนิด...ตอนนั้นเราไม่รู้จะเรียนอะไร ใครชวนไปสมัครสอบที่ไหนเราก็ไปกะเค้า พอสอบได้ เราก็ตัดสินใจที่จะเรียนเพราะไม่งั้นก็ไม่รู้จะไปเอนฯที่ไหน เรียนมาได้สามปีกว่ากำลังจะได้คิดว่าจะยังไงต่อไป ก็ฟลุ๊กได้ทุนไปเรียนที่ญี่ปุ่นปีนึง ตอนนี้กลับมาแล้ว และต้องเผชิญปัญหาหนัก อ.อยากให้เรียนต่อ เราเองไม่อยากเรียนแต่เรารู้ว่ายังไงเราก็ต้องเรียนให้จบโทเป็นอย่างต่ำ แล้วเราจะเอาไง เรียนดีไหม....เรียนอะไร นั่นยังเป็นปัญหาที่เราต้องคิดๆๆๆ.............ใครก็ได้ช่วยตัดสินใจทีได้ไหมมมมมม

เราอยากเป็นคนกำหนดชีวิตตัวเอง แต่เรากลัวการตัดสินใจ กลัวความผิดพลาด ถ้าทุกอย่างไม่เป็นไปอย่างที่หวังเราจะทำยังไง....นั่นคือเหตุผลที่ทำให้เราปล่อยชีวิตไปตามทางของมัน คว้าโอกาสที่ใกล้มือที่สุดในตอนนั้น ทั้งที่มันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เราชอบเลยก็ตามแต่อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องเลือกเองตัดสินใจเอง....ตอนนี้เราขอโอกาสอีกครั้งได้ไหม อะไรก็ได้ที่จะช่วยให้เราผ่านช่วงเวลาที่ยากแก่การตัดสินใจครั้งนี้ไปเสียที