Tokyo

     วันนี้ไปโตเกียวมาด้วย...อย่างที่บอกเอาไว้ว่าวันนี้จะไปช้อปปิ้งทั้งๆที่รู้ว่าฝนจะตก แล้วก็จริงเพราะแมร่งงงง ตกทั้งวันเลยแต่ไม่หนักเท่าไหร่ปร่อยๆทั้งวันเท่านั้นเอง เซ็งชิมัด แต่ก็จะไปเพราะว่าจะไปหาซื้อนาฬิกาเป็นของขวัญให้น้องชายสุดเลิฟ(แหวะ...อ้วก...นี่ตูพูดไปได้ไงฟระ)ที่มันเอนซ์ติด หลังจากที่บ้านลุ้นกันจนหืดขึ้นคอ เพราะพ่อคุณเล่นสละสิทธิ์โควต้าที่ได้ไว้ทั้งสองอัน เพื่อมาลุ้นเอนซ์กลาง แต่ก็ได้วิดวะคอมเกษตร ก็ดีอยู่หรอก(มั้ง...ความเจรงคือช้านไม่ชอบวิดวะ มันดูเถื่อนๆอ่ะ แล้วก็ชอบรับน้องอย่างรุนแรง)

     ก็นัดกะพี่วัชตอนเก้าโมงนิดๆไปถึง akihabara ตอนสิบโมงก่าๆก็เริ่มเดินดูของกันพวกของเล่นของพี่เค้านั้นแหละ ไม่รุ้ชอบอะไรกันนักหนา แถมงานนี้นัดเพื่อนมาด้วยอีกคนชื่อพี่เก่ง(ตัวใหญ่กว่าพี่วัชอีกง่ะ เรานึกว่าพี่เราตัวโตแล้วนะ เหอะๆ) เรียนโปรแกรมเมอร์อยู่เข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยเล้ยยยย จากนั้นก็ไปแวะกินข้าวเที่ยง(ของเรา)แต่เป็นข้างเช้าของพวกพี่ๆที่ร้านไรไม่รู้จำชื่อไม่ได้ รู้แต่อร่อยดี พอมีแรงกันแล้วก็ไปต่อคราวนี้เป็นทีของเราบ้าง คือให้พี่พาไปตึกม่วงมันอยู่ใกล้ๆสถานี ueno เลยเดินกันไป....

     พอไปถึงก็พบว่าชั้นหนึ่งมีขนมขายเยอะมากๆๆๆ พอขึ้นชั้นสองถึงมีนาฬิกา แต่ว่าราคามันพอๆกะที่นี่เลย เราเลยไม่ซื้อเพราะมาซื้อที่นี่สะสมแต้มดีกว่า แล้วแบบที่นี่ก็เหมือนจะน้อยกว่าด้วยง..ที่จริงมันมีหลายร้านมั้งแต่เราไม่รู้ว่ามันอยุ่ตรงไหนไง...แง่วๆๆ แล้วก็ไปชิบูย่าต่อ เพราะเราอยากไปราน 109 เค้าว่ามีของเยอะ...ก็เจรง เพราะทั้งตึกมีแต่เสื้อผ้าแฟชั่นผ้หญิงทั้งนั้นเลย แต่เราไม่มีอารมณ์เดินหรอก ไม่ใช่ว่าไม่ชอบนะ แต่ลองนึกดู เราคนเดียวเดินดูของคนเดียวแต่มีผู้ชายตัวโตๆสองคนเดินตามหลังอยู่แล้วใครมันจะมีอารมณ์เดินดูฟระ...จำไว้เลยว่าอย่ามาเดินช้อปกะพวกผู้ชาย เราเกรงใจเค้าอ่ะ ถึงเค้าจะบอกไม่เปนไรๆแต่เรารู้น่า แอบกัดฟันอยุ่ละสิ...ชิชิ พอออกจากร้านเราก็บอกว่าพี่อยากไปไหนรึป่าว...ปรากฏว่าชั้นลากพวกคุณๆมาถึงชิบูย่า แต่คุณๆก็ยังอุตส่าห์เดินเค้าร้านเกมส์อีกอยู่ดีอ่ะ เราเลยแอบเดินออกมาโทรศัพท์หาน้องแอร์(ลูกเพื่อนพ่อเราอยู่โตเกียว)เค้าบอกว่าอยู่ที่นี่พอดี เราเลยไปหาทิ้งคุณพี่ทั้งสองไว้

      เจอน้องแอร์ก็คุยกันเลยรู้ว่า วันนี้ที่โตได เค้ามีรับน้องเด็กไทยที่นั่น เค้าก็ชวนเราไป แต่โธ่เอ้ย...เราไปจะรู้จักใครอ่ะไม่เอาดีกว่า ว่าแล้วก็ลากันแล้วไปเดินช้อปอยู่คนเดียว สักพักพี่แกก็โทร.หา แล้วไปชินจูกุกันต่อ พอไปถึงเราก็แยกเดินเลยคราวนี้ เหอะๆๆ

      เข้าห้างได้มาสคาร่ามาอันนึง หลังจากที่คุยอย่างงงๆกะคนขายอยู่สักพัก แล้วก็ไปดูร้านนาฬิกาอีกแห่งนึงที่เดินผ่าน รานนี้ดีมากๆๆๆตรงที่มันเมทอินเจแปนอ่ะ...คือตอนนี้เค้าใจไหมว่านาฬิกาไม่ว่าจะเป็น Siko Citizen Casio ฯลฯ ที่เป็นแรนด์ญี่ปุ่นเนี่ยเค้าจ้างจีนทำแล้วไม่ค่อยทำเอง ที่ทำเองราคาจะแพงขึ้นอีก แต่ร้านนี้แพงน้อยหน่อย เราเลยว่าเดี๋ยวจะมาซื้อไปฝากที่บ้าน แต่วันนี้ยังดีกว่าเพราะไม่งั้นได้เลือกอีกนานแน่ๆ...สงสารพี่ๆชะมัดเพราะไปยืนกางรมตากฝนรอเรานานพอสมควรแล้วอ่ะ ไม่เป็นไรตอนนี้รู้แหล่งแล้วเดี๋ยวคราวหลังมาซื้อเองดีกว่า อิอิ

      พี่เก่งหิวอีกแล้วอ่า...ถึงว่าตัวใหญ่ชะมัด ก็เลยไปร้าน La pasta เราสั่งพิซซ่ามาถาดนึง..แล้วก็หมด ร้านนี้อร่อยใช้ได้แหะ อร่อยกว่าที่ coco's อีก(เมื่อวานก็ไปมาแต่ไม่ได้กินเพราะมันห้าทุ่มกว่าแล้วนิ อ้วนแย่) วันนี้เลยฟาดซะ ขาลงลิฟท์เนื่องจากร้านที่กินอยู่ชั้นหก พอดีลิฟท์เปิดชั้นห้า ทั้งตึกเป็นร้านนาฬิกาอีกแล้วอ่ะ อยากออกไปดูชะมัด แต่พอเห็นหน้าพี่ๆแล้ว ตูไม่ไปก็ได้ฟะ อย่างที่บอกแหละต้องมาเองคนเดียว!!!
(เพราะค่าที่ที่นี่แพงมากๆๆๆๆ ร้านส่วนใหญ่เลยอยู่บนตึกสูงๆเราจะรู้ว่าตึกนี้มีร้านอะไรอยู่บ้าง โดยการอ่านจากป้ายหน้าตึกแล้วขึ้นลิฟท์ไปชั้นนั้นๆ ทั้งชั้นจะเป็นร้านหนึ่งร้านเลย)

      ออกจากชินจูกุก็ปเดินอคิฯต่อ ดูพวกตุ๊กตาโมเดล เราอยากได้มากๆคือของโวคก์ มันเป็นเหมือนบาร์บี่แต่ไม่ใช่ของเล่นติงต๊องอย่างที่เคยมีหรอกนะ อันนี้มันแต่งเองได้ทุกอย่าง ตั้งแต่หัน ตา ผม ช่วงตัวก็เลือกได้ว่าจะให้หน้าอกใหญ่แค่ไหนก็เลือกเอา แขน มา ขาทุกส่วนขยับได้หมดเลย แต่ไม่มีปัญหาซื้ออ่ะ เพราะแพงโครต ส่วนนึงคิดเป็นเงินไทยก็ประมาณ 500-1000บาท นี่คือไซท์ที่ต่อออกมาแล้วได้เท่าบาร์บี่ทั่วไปที่เราเห็นกันนะ ยังมีแบบที่ตัวโตฟุตฟรือสองฟุตด้วยแล้วไหนจะเส้อผ้า รองเท้าอีก ราคาเกือบเท่าราคารองเท้าเราเลยอ่ะ...แต่ว่าอยากได้ๆๆ ไว้รวยก่อนเถอะ จากนั้นก็ไปซื้อ usb อันใหม่อีกอันนึง เอาไว้ใช้เรื่องงานโดยเฉพาะ สวยใช้ได้แต่แพงอ่ะเพราะที่นี่มีแต่ของมียี่ห้อไง แต่ก็เอาเถอะถ้าเทียบแล้วยังไงก็ถูกกว่าที่ไทยแน่นอน

      กว่าจะกลับก็สองทุ่ม ถึงหอเกือบสามทุ่มแน่ะ กะว่าจะไปงานเปิดหอต่อ(อันนี้เป็นศัพท์ที่ นร.ไทยเรียกกันนะ)แต่ปรากฏว่าเพราะฝนตกไงเค้าเลยเลื่อนเป็นวันพรุ่งนี้แทน ดีๆๆๆ จะได้ดูขบวนแห่กะการประกวดหนูน้อยยูกะตะได้ตั้งแต่แรก

      ปล.คุยกันถึงเรื่องที่เคยให้พี่เอ๋ดุดวงให้ พี่เก่งถามว่าพี่เอ๋ว่ายังไงบ้าง... "พี่เอ๋บอกว่า แกนี่ไม่มีดวงเรื่องผู้ชายเลยยังไม่เจอหรอกเนื้อคู่อ่ะ อีกนานมีแต่เรื่องเรียนขึ้นเนี่ยๆๆสามเส้นเลย ยังไงแกก็ได้เรียนต่อแน่นอน...เหอะๆ"...."จริงหรอ นี่เรายังไม่แฟนหรอ"...ทามไมฟระ ตูยังไม่มีแฟนนี่ผิดตรงไหนเนี่ย เราเป็นเด็กเรียนต่างหากล่ะ เลยไม่สนใจเรื่องผู้ชายย่ะ โธ่เอ้ยยยย...(_ _;)