Bonnie Bonny

"In My Heart"

Saturday, May 20, 2006

So boring


     เบื่อมากๆ เบื่อจริงๆนะเนี่ย ทำไมเป็นอย่างนี้นะ งานมีตั้งเยอะแน่ะ แต่กลับไม่มีอารมณ์จะทำเลยไหนจะ seminar ที่ถึงตาเราต้องพรีเซนท์อาทิตย์นี้แล้ว ยังไม่ถึงไหนเลย ทำไมนะชั้นจะต้องมาทำอะไรอย่างนี้ด้วย ถ้าไม่มาที่นี่ก็คงสบายไปแล้ว ปานนี้ก็เรียนจบมีงานทำ ไม่ต้องจากที่บ้าน จากเพื่อนมาอยู่ที่นี่ ที่ๆเหมือนจะอบอุ่นเพราะมีเพื่อนมีคนไทยอยู่เยอะ แต่เอาเข้าจริงมันไม่ใช่ ต่างคนต่างความคิดไม่ใช่คนในแบบที่เราจะคุยได้ทุกเรื่อง ไม่ใช่คนที่เราจะยึดเป็นเพื่อนสนิทได้...อย่างนี้สินะที่เค้าว่าคนเรามักจะเห็นค่ากันตอนที่ไม่มีกันแล้ว...กลับไปแล้งเราจะรักพวกแกๆทั้งหลายให้มากขึ้นนะ แต่แกๆคงไม่รู้สึกไรหรอกมั้ง เพราะไม่เคยขาดนินา...sad เจรงๆเลยยยยย




     ความจริงที่นี่ก็สบายนะ ในเรื่องของการใช้ชีวิตแต่ไม่ดีตรงที่เราต้องรับผิดชอบทุกอย่างเองนะสิ ไม่มีใครมาปลุก ต้องไปเรียนเอง ต้องทำกับข้าวเอง...ไม่งั้นก็ต้องหาซื้อ ซึ่งเบื่อมากๆๆๆๆมีแต่ของทอดๆทั้งนั้นเลย ทำไมอาหารญี่ปุ่นเป็นอย่างนี้นะ(_ _!) แถมยังต้องมาเรียนในเรื่องที่ไม่ตรงกะสาขาอีก ตอนแรกก็คิดว่า "ดีสิ ได้เรียนรูอะไรใหม่ๆ ได้ความรู้ใหม่ๆ"แต่เอาเข้าจริงการที่ต้องมาเริ่มต้นใหม่กะสิ่งที่ไม่รู้เลยเนี่ยมันไม่ง่ายเลยนะ โดยเฉพาะตอนนี้ การทำแลบของเราเป็นเหมือนงานรูทินมากๆ คือ ทำเหมือนๆเดิม micropropagation buckwheat แล้วก็เอาไปศึกษา effect ต่างๆ เหมือนเป็นหุ่นยนต์เลย ทำตามที่ต้องทำ แต่ถามว่าชอบไหมหรือเข้าใจในสิ่งที่ทำไหม มันไม่ร้อยเปอร์เซนต์อ่ะนี่เลยทำให้เบื่อไง เราไม่ใช่คนขี้เกียจเรียนนะ แต่ขอเรียนในสิ่งที่ชอบที่สนใจได้ไหม??? ไม่ใช่ถูกสั่งให้ทำอยู่อย่างตอนนี้

     พูดเรื่องนี้แล้วแอบเคือง เพราะว่าฮิซาจิม่าเซนเซ สั่งให้เราลองทำ induce flower ของ homotropicum buckwheat แล้วไงนะหรอ...มันออกดอกไง แล้วจะเก่งอะไรปานนั้นดันติดเมล็ดด้วยอะดิ...ซวยตูเลยทีนี้ ถูกนัดไปชมนิดนึงแล้วสั่งงานมาอีกกะบุงนึง ให้ศึกษาทุก effect ที่มีผลต่อการออกดอกและติดเมล็ด แล้วมันมีเป็นสิบ effect เลยนี่ดิขนาดพี่นายังบอกเลยว่า ครั้งก่อนที่ อ.ยงศ์ ศึกษา effect ของ common buckwheat ยังทำนานเป็นปีก็จนจบ Ph.D นั่นแหละ แล้วนี่เราเพิ่งอยู่ปีสี่เองนะ...ไม่เอานะจะให้เรามาเรียนต่อที่นี่อีกอ่ะ ไม่เอาจริงๆนะ...แค่นี้ก็เบื่อจะตายแล้ว วันๆอยู่แต่แลบไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันกันพอดี ชั่นอยากเป็นสาวสังคมย่ะ ออกไปเจอคนเยอะนี่ยิ่งชอบ...แล้วไงเนี่ยพูดไปจะได้ไรขึ้นมาก็เลือกทางผิดมาแล้วนี่นา เอาเรื่องใกล้ตัวก่อนดีกว่าว่า พฤหัสนี้จะรายงานอะไรดี ผลที่เก็บก็ยังไม่ได้คิดเป็นค่า stat เลย>>ทำไม่เป็นด้วยต้องใหเพื่อนช่วยอีกแล้วมั้งเนี่ย...เอาว่ะ...สู้โว้ยยยยย เอาให้มันตายกันไปข้างนึงเลย

     เอาล่ะสบายใจขึ้นมาหน่อยหลังจากได้ระบายออกมาซะบ้าง นี่ถ้ามีคนให้พูดด้วยคงดีนะ...ทำไงดีอ่ะเหงาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คิดถึงเพื่อนขึ้นมากะทันหันเลยเนี่ย ถ้ามีพวกมันๆอยู่ด้วยคงดีเนอะ...ทำไมไม่มีใครมาเยี่ยมเราบ้างเลยอ่า

0 Comments:

Post a Comment

<< Home